जी हां भाई साहब यह सेनेटरी पेड़ है, गांव में इसे लोग मेला कपड़ा भी कहते हैं। महिलाएं स्वरोजगार कर अपने पैरों पर खड़ी हो पाए इसलिए हम स्वरोजगार प्रशिक्षण का आयोजन करते हैं उसी प्रशिक्षण में से एक है सेनेटरी पैड बनाने की तालीम। मेरा यह अनुभव रहा है कि अगर कोई भी चीज आप मैन्युफैक्चर करते हैं लेकिन आप को बेचने की कला एवं मार्केटिंग का ज्ञान ना हो तो आप एक मजदूर बनकर रह जाते हैं। पतंग बनाने के व्यवसाय से लेकर हस्तकला की विविध चीजों का व्यवसाय कर रही महिलाओं का शोषण होते हुए मैंने देखा है। इसीलिए मैं चाहता था कि सेनेटरी पैड बनाने के साथ-साथ उसे बेचने की कला भी महिलाओं में होनी चाहिए। पहले तो एक पुरुष प्रशिक्षक को देखकर ही महिलाएं असमंजस में पड़ गई, सीखने के लिए तैयार किए बिना अगर किसी को कुछ सिखाया जाता है तो उसका कोई मतलब नहीं रहता है और मेरे लिए सबसे बड़ी चुनौती यही थी कि उन्हें सीखने के लिए कैसे तैयार किया जाए। फिर उन्हें quality consciousness सिखाने के लिए एक गेम बोट मेकिंग सिखाई गई और उसके बाद मैंने उनके साथ सेनेटरी पैड बनाना शुरु कर दिया और मेरे बनाए सेनेटरी पैड में कहां पर कौन सी गलती रह गई है यह बताने के लिए कहा। धीरे-धीरे उनकी हिचकिचाहट कम होती गई और उसके बाद ही हमने बेचने की कला का प्रशिक्षण लिया जो काफी मजेदार रहा। सीखने के लिए तैयार किए बिना अगर सिखाया जाता है तो उसका कोई मतलब नहीं रह जाता है। बड़े ही अफसोस के साथ मुझे कहना पड़ रहा है लेकिन हमारी शिक्षा व्यवस्था में सिखाने के लिए तैयार करने की व्यवस्था पर या फिर उसकी कला पर आज भी कोई ध्यान नहीं दिया जाता है और इसीलिए सीखने वाले बच्चों के लिए हमारी शिक्षा व्यवस्था एक बोझ बन गई है।
Wednesday, February 3, 2021
Tuesday, January 12, 2021
બળ મૃત્યુ
મહીસાગર જિલ્લાનું વીરપુર તાલુકાનું બાર ગામ, વડવાઓ પાસે જમીન અોછી અને તેમાંય પેઢી દર પેઢી ભાગ પડતા અંતે જમીન વિહોણા બનેલા મહેરા જ્ઞાતિના ૬૦ જેટલા પરિવારો એક ફળિયામાં રહે, ભાઈઓ નાના મોટા નોકરી ધંધા કરે અને બહેનો આસપાસના જંગલોમાંથી લાકડા લાવી પરિવારનું ગુજરાન ચલાવે; તોય સમયાંતરે પૈસાની અછત સર્જાય. આ આર્થિક સમસ્યાના સમાધાન માટે બેહનોને અગરબત્તી બનાવટની તાલીમ આપવાનું અમે નક્કી કર્યું. ઉત્સાહી બહેનો સાથે કામ કરવાનો મને વિશેષ આનંદ હતો. મોટા ભાગની બહેનોને પહેલા દિવસથી જ અગરબત્તી બનાવવામાં ફાવટ આવી ગઈ, પરંતુ ૪૨ વર્ષીય ઝીણી બેનને અગરબત્તી બનાવવામાં જરાય રસ નહી. બીજી બહેનોની ૧૦ અગરબત્તી બને ત્યારે ઝીણી બેનની ૧ બને, અને તેય જેવી તેવી. એકાદ કલાક રસપ્રદ રીતે કામ કરવાનો વ્યર્થ પ્રયત્ન કર્યા બાદ ઝીણી બેન કંટાળ્યા, અને તેમનો એ કંટાળો એક સુંદર મઝાના ગીત સ્વરૂપે પ્રસ્તુત થયો. " અમે બાર ગામની બહેનો અગરબત્તી બનાવતી રે લોલ...." બીજી બધી બહેનો સંભાળે પણ સુર ના પુરાવે, ને તોય ઝીણી બેન એટલાજ ઉત્સાહથી ગાય. લોકગીતો વિશે ઘણું સાંભળ્યું હતું પરંતુ આજે મારી નઝર સમક્ષ એક લોક ગીતનું સર્જન થઈ રહ્યું હતું, આ જોઈ મારો પ્રોફેસરનો આત્મા જાગી ઉઠ્યો એને એ ગીતનું ડોક્યુમેન્ટ કરવાનું નક્કી કર્યું. હું એકમાત્ર પ્રેક્ષક બની ઝીણી બેનને સાંભળતો હતો તેની જાણ થતાં જ ઝીણી બને ગાવાનું બંધ કર્યું. મારી વિનંતીને માન આપીને તેમને ફરીથી ગાવાનો પ્રયત્ન કર્યો પણ શબ્દો ગોઠવાયા જ નહીં, અને એ અલ્પ ક્ષણોનો વૈભવ અસ્ત પામ્યો. "સાહેબ આવું તો એ રોજ કરે છે" પાસે બેઠેલી એક બહેને મને ટકોર કરતા કહ્યું. એવું નહોતું કે ગામના લોકોને ઝીણી બેનની કાળા ની કોઈ કદર ન્હોતી. આ કળાને લઈને ઝીણી બેનનું ગામમાં વિશેષ માન હતું.પરંતુ તેમની માટે આ એક સહજ પ્રક્રિયાનો ભાગ હતો. બીજી બધી બહેનો અગરબત્તી બનાવવાની કળા થકી આર્થિક લાભ મેળવશે; જ્યારે ઝીણી બેનની ત્વરિત ગીત બનાવવાની કળા જે અમૂલ્ય છે, પણ તેનું કોઈ આર્થિક મૂલ્ય નથી તેનો વસવસો કેટલીક બહેનોએ અભિવ્યક્ત કર્યો, અને ઝીણી બેન ફરીથી અગરબત્તી બનાવવાના નીરસ કામમાં રસ તરબોળ થવાના પ્રયત્નમાં મશગુલ બન્યા. પ્રત્યેક વસ્તુનું બજાર શોધતા અને દરેક વસ્તુ અને સેવાનું આર્થિક મૂલ્ય નક્કી કરતા સમાજમાં ઝીણી બેનની કાળાં નું બળમૃત્યું (બાળ પૂર્વક મૃત્યુ) થતું હું મુક પ્રેક્ષક બનીને જોતો રહ્યો. - ધ્રુદીપ ઠક્કર
Sunday, January 10, 2021
ઇવેન્ટ મેનેજમેન્ટમાં ૧૦૦/૧૦૦. દેશ ચલાવવામાં ૦/૧૦૦.
ચૂંટણી જીતવી અને દેશ ચલાવવો બંને અલગ બાબત છે. પતંગ ઉદ્યોગ સાથે સંકળાયેલા લોકોની પીડાને આજે સમજી શકે એવું સરકારમાં કોઈ નથી. સરકારને ખેડૂતો સાથે કોઈ લેવાદેવા નથી, મજૂરો સાથે કોઈ લેવાદેવા નથી, સામાન્ય માણસ સાથે કોઈ લેવાદેવા નથી, ગરીબો સાથે કોઈ લેવાદેવા નથી સરકારને માત્ર ને માત્ર લેવાદેવા છે મોટા ઉદ્યોગપતિ સાથે કારણ કે ચૂંટણી સમયે આ મોટા ઉદ્યોગપતિઓ છે જે તેમને ફંડ આપશે અને તે ફંડનો ઉપયોગ કરીને સામાન્ય જનતાને ગુમરાહ કરવાના અવનવા રસ્તા અપનાવવામાં આવશે.
જે રીતે બિહારમાં ચૂંટણી થઈ અને આખા દેશમાં જે રીતે ચૂંટણી સભાઓ થઈ રહી છે તે જોઈને કોરોના ને લઈને બધું નોર્મલ થઈ ગયું છે તેવો આભાસ લોકોને કરાવવામાં આવ્યો, પ્રધાનમંત્રી પોતે જાહેરમાં માસ્ક પહેરવાની ચોખ્ખી ના પાડે છે. જાહેર જનતાને માસ્કના નામે લૂંટવા પૂરતું કોરોનાનું અસ્તિત્વ હશે તેમ માનીને બધા નોકરી ધંધે લાગી ગયા. ગામોમાં ઘરે ઘરે પતંગ બનાવવાનું શરૂ થઈ ગયું, વેચાણ પણ શરૂ થઈ ગયું. હવે આ પતંગ નો વ્યવસાય કેવી રીતે ચાલે છે તેનું તમને એક ઉદાહરણ આપું. મોટા વેપારીઓ દ્વારા કાચોમાલ ગામમાં આપવામાં આવે અને બહેનો લય(ગુંદર) નો ઉપયોગ કરીને પતંગ બનાવતા હોય છે. 20 થી 50 પતંગ બનાવે ત્યારે એક રૂપિયો મળતો હોય છે. આ હદે શોષણ થતું હોવા છતાં અન્ય કોઈ રોજગારીનો વિકલ્પ ન હોવાથી ઘણા પરિવારો આ વ્યવસાય સાથે જોડાયેલા હોય છે. આ મોટા વેપારીઓ મોટેભાગે ભાજપ કોંગ્રેસ સાથે જોડાયેલા અને કોઈ પદ પર કાર્યરત નેતાઓ હોય છે અથવા તેમના સગા સંબંધી મોટાભાગે હોય છે. આટલું શોષણ થયું હોવા છતાં તેમને પેમેન્ટ ઉત્તરાયણ પછી મળતું હોય છે, માલ વેચાઈ જાય અને વેપારી પોતાનો પ્રોફિટ કાઢી લે પછી. હવે પરિસ્થિતિ એવી છે કે પરિવારોએ મહેનત કરીને અઢળક પતંગ બનાવી છે અને તેમના નીકળતાં હજાર-બે હજાર રૂપિયા પણ હવે તેમને નહીં મળે. બીજું કે આ વખતે બનેલો સ્ટોક આવતા વર્ષે કાઢવામાં આવશે માટે આવતા વર્ષે પણ રોજગારી નહીં મળે. સરકારનો સ્વાસ્થ્ય સંબંધી નિર્ણય સ્વીકાર કરવો જ રહ્યો, આ નિર્ણય ખોટો છે એવું અમે માનતા નથી જ પરંતુ આ નિર્ણય વહેલો લેવાની જરૂર હતી. અત્યારથીજ ઉતરાયણ ની સાથે સાથે હોળી ધુળેટી પણ નહીં ઉજવાય તેની પણ જાહેરાત કરી દેવી જોઈએ જેથી ગામના વ્યવસાય સાથે સંકળાયેલા પરિવારનું શોષણ ન થાય અને રાષ્ટ્રીય સંપત્તિ આપણા કુદરતી સંસાધનોનો પણ બગાડ ન થાય. પરંતુ સરકારનો દરેક નિર્ણય છેલ્લી ઘડીએ લેવામાં આવે છે અને તેને કારણે વેપારીઓથી લઈને મજૂરોની હાલત દયનીય બની જાય છે. આપણી મહેનત મજૂરી ના રોજ ના કરોડો રૂપિયા મહત્વના નેતાની સિક્યોરિટી, પગાર ભથ્થા, હેલિકોપ્ટર ચાર્ટર પ્લેનમાં ફરવાના ખર્ચા વગેરે પાછળ કરવામાં આવે છે અને તેમની પાસે એક જ અપેક્ષા હોય છે યોગ્ય નિર્ણય લેવાની. પરંતુ સરકાર ઉદ્યોગપતિના નોકરિયાત હોય તે રીતે પોતાની ભૂમિકા ભજવી રહી છે સામાન્ય માણસની તેમને કોઈ જ ફિકર નથી. પતંગ વ્યવસાય સાથે સંકળાયેલા પરિવારો અને નાના વેપારીઓ સાથે યોગ્ય સમયે નિર્ણય ન લેવાને કારણે જે આર્થિક નુકસાન થશે તેની માટે જવાબદાર કોણ ? ડીજે વ્યવસાય સાથે સંકળાયેલા લોકો આત્મહત્યા કરી રહ્યા છે તે માટે જવાબદાર કોણ ? સીઝનલ ધંધો કરતાં વેપારીઓ પોતાના ગોડાઉન માં સીઝનલ માલ ભારતા હોય છે. હવે પતંગ થી ગોડાઉન ભરાયેલું છે. વેચાણ થવાની કોઈ શક્યતા નથી દેખાતી નુકસાન ખાઈને પણ સસ્તામાં માલ કાઢી નાખવો પડશે કારણકે ગોડાઉન ખાલી થાય તો બાકીના સીઝનલ ધંધો થઈ શકશે. સરકારના એક વિલંબિત નિર્ણયથી પતંગ બનાવવાના વ્યવસાય સાથે સંકળાયેલા લાખો લોકોને પગાર નહીં મળે અને પતંગ નો સંગ્રહ કરતા વેપારીઓને ભારે નુક્સાન સહન કરવું પડશે.
Image courtesy : Experience Ahmedabad.
हमारा स्कूलिंग, फैक्टरी स्कूलिंग
आज भारत में भारतीय संस्कृति की बड़ी-बड़ी बातें की जाती है, रामराज्य की जोर शोर से बात होती है लेकीन रामराज्य की स्कूलिंग व्यवस्था पर कोई बात नहीं करता। वो एक जिज्ञासा के आधार पर खड़ी की हुई प्रोजेक्ट बेस्ड लर्निंग सिस्टम थी।
रामजी जब जंगल से जा रहे थे तब उन्होंने अपने गुरु से प्रश्न पूछा कि यह तारा कौन सा है और इसका जवाब देते देते गुरुजी ने उन्हें सारे नक्षत्रों का ज्ञान दे दिया। फिर उन्होंने किसी वनस्पति के बारे में पूछा तो वनस्पति शास्त्र सिखा दिया। अपने आप में वह एक बहुत ही बेहतरीन व्यवस्था थी।
आज की शिक्षा व्यवस्था की शुरुआत लॉर्ड मेकॉले ने की थी और उनका मकसद भारत में अंग्रेजों के काम आ सके ऐसे मजदूर पैदा करना था। अफसोस की बात यह है कि आज भी हम इस फैक्ट्री स्कूलिंग को गले से लगाए हैं। यहां पर जिज्ञासा से भरा हुआ बच्चा जाता है और उसकी सृजनात्मकता उसकी जिज्ञासा उसकी काबिलियत उसका बचपन उसका ज्ञान निचोड़ कर निकाल दिया जाता है और फैक्ट्री में से बाहर निकलता है एक पृथ्वी विनाशक जो पृथ्वी का संतुलन बिगड़ने में अपना सहयोग देता है।
एक ऐसा एजुकेटेड इडियट बाहर निकलता है जो कभी सवाल नहीं करता, जिसमें कोई जिज्ञासा नहीं होती, इसका एक ही मकसद होता है और वह है किसी भी तरीके से किसी भी हाल में जितना हो सके उतना ज्यादा पैसा कमाना। यह पैसे कहां से आता है ? क्यों आता है ? किस तरीके से यह अर्थव्यवस्था चलाई जा रही है ? क्यों चलाई जा रही है ? कौन इसे चला रहा है? कब से चली आ रही है ? ऐसे कोई सवाल इसे नहीं होते।
वह पैसा जो इंसानों के लिए बना हुआ था आज वह उसका गुलाम बना हुआ है आने वाली पीढ़ी हम पर हंसेगी कि मेरे दादाजी ऐसे पागल थे जो कागज के टुकड़ों के लिए पृथ्वी का विनाश करने के लिए निकले थे।
जिस भी चित्रकार ने यह चित्र बनाया है उससे मेरा सौ सौ सलाम है। मैंने जानने का प्रयास किया लेकिन मुझे कहीं पर भी नाम नहीं मिला आप में से किसी को पता हो तो कमेंट में सजा जरूर कीजिएगा।
Saturday, January 9, 2021
રિયલ એસ્ટેટમાં રોકાણ મૂર્ખામી નો સોદો.
મારે એક મિત્રોએ વડોદરામાં એક ફ્લેટ લીધો હતો રોકાણ કરવા માટે. આજથી ૫ વર્ષ પહેલા તે ફ્લેટ 27 લાખમાં પડ્યો હતો. પાંચ વર્ષમાં તેનો એરીયા સરસ ડેવલોપ થઈ ગયો પરંતુ તેનો ફ્લેટ વેચાતો જ નથી. તેના ફ્લેટ થી બે કિલોમીટર દૂર બીજા નવા ફ્લેટો બની રહ્યા છે જેની કિંમત 20 લાખની આસપાસ છે. જેમ-જેમ વર્ષો વધતા જશે તેમ તેમ ફ્લેટની કિંમત ઘટતી જશે. હવે 27 લાખમાં લીધેલો ફ્લેટ 27 લાખ કરતાં ઓછાંમાં કાઢી શકાય નહીં અને આસપાસ જે નવા ફ્લેટ બની રહ્યા છે તેની કિંમત 27 લાખ કરતા ઓછી થઈ રહી છે. આમ પાંચ વર્ષે રિટર્ન તો દૂર રહ્યું મૂળ મૂડી પર નીકળતી નથી.
બિલ્ડરો એન કેન પ્રકારે લોભ લાલચ આપીને ફ્લેટ વેચતા હોય છે. કેટલાય બિલ્ડર એવા જોયા છે કે જે છેલ્લા સાત વર્ષથી એક જ પ્રોજેક્ટ લઇને બેઠા છે અને છતાં પણ 50% ફલેટ પણ વેચાય નથી. એવા કેટલાક કિસ્સાઓ જોવા મળ્યા છે જેમાં દસ વર્ષથી લોકો રૂપિયા આપીને બેઠા છે પરંતુ બિલ્ડરે હજી સુધી તેમને ફ્લેટ આપ્યો જ નથી.
વડોદરામાં એક બહુ જ મોટો મોલ બન્યો છે. કંપની પણ બહુ મોટી પરંતુ હજી પણ દુકાન વેચાતી તો નથી જ. આ ઉપરાંત વડોદરાના સૌથી પોશ એરિયા ગણાતા અલકાપુરીમાં પણ એક મોલ એવો છે જ્યાં 50% દુકાનો આજે પણ ખાલી છે.
2027-28 સુધી પરિસ્થિતિમાં કોઇ મોટો ફરક આવે તેવું દેખાતું નથી. ખરેખર માર્કેટ વેલ્યુ કરતાં ત્રણથી ચાર ગણો ભાવ વધારે રાખવાનું નક્કી કર્યું છે જેથી 50% મકાનો ખાલી રહે તો પણ ખોટ ના જાય. હાલમાં જે બિલ્ડર દ્વારા ભાવ ચાલી રહ્યો છે તે તદ્દન ખોટો છે ભવિષ્યમાં પસ્તાવાનો વારો આવશે.
Friday, November 13, 2020
લફંગા પૈસાના પૂજનને લક્ષ્મી પૂજન કહેવું કેટલું યોગ્ય?
ધનતેરસના શુભ પર્વની તમામ મિત્રોને હાર્દિક શુભેચ્છા. તમામ મિત્રો પર લક્ષ્મીજીની કૃપા સદાય બની રહે તેવી દિલથી અભ્યર્થના. આપ નું આવનારું વર્ષ સુખ-સમૃદ્ધિથી ભરપૂર રહે તેવી શુભકામના. આવી તો અનેક શુભેચ્છાઓ આપણે દિવાળીમાં પાઠવતા હોઈએ છીએ. આજના દિવસે મહાલક્ષ્મીની ઉપાસના ની આડ માં ઓછી મહેનતે વધુ પૈસા કેવી રીતે કમાવી શકાય તેવી લફંગો ને છાજે તેવી પ્રવૃત્તિ અને ધાર્મિક ઢોંગ આપણે કરતા હોઈએ છીએ.
વિનોબા ભાવેએ રોજિંદા જીવનમાં પૈસાનો વ્યવહાર જ ન રહે એવી નવી વ્યવસ્થા માટે કાંચનમુક્તિનો પ્રયોગ આદર્યો હતો. વિનોબાની ‘લફંગા પૈસાનું અનર્થકારણ’ નામની પુસ્તિકા યજ્ઞ પ્રકાશન દ્વારા પ્રકાશિત કરવામાં આવી છે જેમાં પૈસા અને લક્ષ્મી કે શ્રી વચ્ચે કેટલો મોટો ભેદ છે, એ સમજાવવામાં આવ્યું છે.
વિનોબા ભાવે જીના મતે ‘લક્ષ્મી અને પૈસો હરગિજ એક નથી. પૈસા તો કૃત્રિમ વસ્તુ છે. તેની કિંમત કાયમ ઓછીવત્તી થયા કરે છે, કારણ કે તેની પોતાની કિંમત જ નથી હોતી. એટલે મેં તો તેને લફંગો પૈસો જ કહ્યો છે અને પાછો આપણે તેને આખા સમાજનો કારભારી બનાવી દીધો છે! તેને લીધે સમાજની બહુ જ ભયાનક અવસ્થા થઈ ગઈ છે. લક્ષ્મી એટલે તો શ્રી, શોભા, ઉત્પાદન, સૃષ્ટિનું ઐશ્વર્ય, સૃષ્ટિની વિષ્ણુશક્તિ, સૃષ્ટિનું નિર્માણ. જ્યારે પૈસા તો કૃત્રિમ વસ્તુ છે. નાસિકના સરકારી પ્રેસમાં નોટો છપાય છે. એક ઠપ કર્યો કે એક રૂપિયાની નોટ અને એક ઠપ કર્યો કે એકસો રૂપિયાની નોટ! એક રૂપિયાની ને એકસો રૂપિયાની નોટ પાછળ એટલો ને એટલો એક સરખો પરિશ્રમ! આવી છે રૂપિયાની ઘટોત્કચની માયા! પૈસાનું કોઈ સ્થિર મૂલ્ય નહીં. જ્યારે લક્ષ્મીનું તો સ્થિર મૂલ્ય છે. અનાજ લક્ષ્મી છે. પહેલાં જેટલા અનાજથી પેટ ભરાતું, આજે પણ તેટલા જ અનાજથી પેટ ભરાય છે. એક શેર અનાજ ઉત્પન્ન કરવા જેટલો પરિશ્રમ કરવો પડે છે, તેના કરતાં બે શેર અનાજના ઉત્પાદન માટે બમણો પરિશ્રમ કરવો પડે છે.
લક્ષ્મી તો દેવી છે અને તે શ્રમથી ઉત્પન્ન થાય છે. જે શ્રમનો ઉપાસક હશે, ઉદ્યોગ કરનારો હશે, તેને જ લક્ષ્મી વરશે. લક્ષ્મી તો આપણા હાથની આંગળીઓમાં વસે છે! ‘કરાગ્રે વસતે લક્ષ્મી’. ભગવાને આપણને જે હાથ આપ્યા છે, તેનાથી પરિશ્રમ કરવાથી લક્ષ્મી મળશે, પરંતુ આપણે આજે શ્રમને બદલે પૈસાને મહત્ત્વ આપી દેવાયું છે. મારુ બસ ચાલે તો હું બધા જ પૈસા સમુદ્રમાં ફેંકી દઉં. સુર અને અસુર વચ્ચે જેટલો ફરક હોય તેટલો લક્ષ્મી અને પૈસા વચ્ચે ફરક છે. લક્ષ્મી દેવતા છે, પૈસો દાનવ. પૈસાને લક્ષ્મી માની લેવાથી મોટો ભ્રમ બીજો કયો હોય?’
આજ પુસ્તકમાં માં જશોદા અને કૃષ્ણ વચ્ચેના સંવાદ ની ચર્ચા કરવામાં આવી છે. માં જશોદા કહે છે કે માખણ મથુરામાં વહેંચીશું તો પૈસા મળશે. ભગવાન શ્રીકૃષ્ણ કહે છે માન્યું કે મથુરામાં પૈસા છે પરંતુ મથુરામાં કંસ પણ છે. માટે માત્ર ને માત્ર પૈસાનો જ વિચાર કરીશું તો કંસનું રાજ્ય સ્વીકાર કરવું પડશે.
દુનિયાના મોટા ભાગના ધર્મોએ પૈસાનો વિરોધ કર્યો છે. ઈસુ ખ્રિસ્ત તો ત્યાં સુધી કહે છે કે સોયના કાણામાંથી ઊંટ પસાર થઇ શકે છે પરંતુ પૈસાનો મોહ રાખવાથી ક્યારેય ઈશ્વરનો સાક્ષાત્કાર થઈ શકે નહીં.
અર્થશાસ્ત્રના વિદ્યાર્થી તરીકે મારું સ્પષ્ટ પણે માનવું છે કે દુનિયામાં જેટલા પણ કષ્ટો છે, જેટલી પણ સમસ્યા છે, જેટલા પણ દુઃખ છે તેનું મૂળ પૈસા માં રહેલું છે. પરંતુ આ સાથે એ પણ સ્વીકારવું રહ્યું કે પૈસાના મોહમાંથી છુટવું એ કોઈ સરળ કામ નથી.
માનવ કેન્દ્રિત વ્યવસ્થાનો પૈસા એક ભાગ હતો અને માનવ દ્વારા તેની શોધ કરવામાં આવી હતી પરંતુ હવે પૈસા કેન્દ્રિત વ્યવસ્થામાં મનુષ્ય એક ભાગ થઈ ગયો છે જે બહુ મોટી કમનસીબી છે. પૈસો રાજનીતિને ભ્રષ્ટ કરે છે, સામાજિક જીવનને અસ્તવ્યસ્ત કરે છે, શિક્ષણને દૂષિત અને ધાર્મિક પાખંડો કરાવે છે.
સોનાની લંકાનો મોહ રાવણને હોઈ શકે પરંતુ રામને નહીં આ સાદી સમજ મા લક્ષ્મી આજના દિવસે આપણા સૌમાં વિકસાવે તેવી દિલથી અભ્યર્થના. ~ ધ્રુદીપ ઠક્કર
Wednesday, October 28, 2020
something more beautiful
Everything in life has a beautiful ending, if it's not beautiful then believe me it's not the end, it's just a beginning of something more beautiful. After government ban on plastic bag, we hope that demand of paper bags will increase suddenly; so we provide training of paper bag making to the women of Mehmoodpura village. We were sure that they will earn handsome amount of money, but as usual law was made but not implemented and we feel extremely sorry for these women. they all are very active, very energetic and looking for some employment. We fail to give Wings to their dreams. These women are not allowed to move out of village for any training program. Most of the women confess that, they first time ever participated in any kind of training program and never played games in the groups, not even in school. So this training program is very important for me not only for their economic well-being but for their social upliftment. But I fail. To witness my failure I decided to visit Mehmoodpura village and what I found is very surprising. Many of these women started their own small businesses. One women started selling readymade garment, some are associated in Handloom manufacturing, some started tailoring works and earning much more than what we expect to earn through paper bag activities.
Subscribe to:
Posts (Atom)